SOFËR-SHTRUARA ME KËNGË … Tradicionalisht, Festivali “I këndojmë lirisë”, që nga viti 2002, hapet në vendlindjen e komandnat Kapuçit, në Çabiq. Ky fshat ka tradita kënge që moti. Aty jehon Kënga e Përjetësisë. Nga të tri drejtimet aty mësyjnë radhë-radhë qytetarë, dashamirë të këngës, bashkëluftëtarë të dëshmorit, pjesëtarë të TMK-së. Larminë e hijeshinë e ngjyrave në uniforma e shtojnë edhe pjesëtarë të KFOR-it, të SHPK-së…Në të tri drejtimet, nga Kijeva, nga fshatrat Rigjevë e Zabergjë, si dhe nga Dobërdoli e Ujëmiri, qëndrojnë tri pllaka përjetësie: “Mirë se vini në vendlindjen e komandant Mujë Krasniqit. Pastaj, në kreun e katundit, tek kroi i njohur i Çabiqit, shpërthejnë vallja, daullja dhe kënga nga grupet pjesëmarrëse të Festivalit. Atyre, tradicionalisht, u bashkëngjiten grupe djemsh e vajzash të fshatit me urimin “Mirë se na erdhët”! Kudo nëpër rrugët e fshatit shihen, në shenjë feste, flamuj kombëtarë e flamuj të Festivalit. Të gjitha rrugët çojnë në një drejtim: aty ku qëndron kulla-lapidar e Mujë Krasniqit. Mikpritësit e Çabiqit në radhë presin mysafirë nga të katër anët. Aty është xha Halili, baba i Mujës, që pret, pse jo, me shpirtin plot. I kanë ardhur më të dashurit. Takohen përmallshëm shokë, miq, bashkëluftëtarë, solistë…Nën hijet e kopshtit të komandantit shtrohen sofrat a tryezat bujare të fshatit. Grupe të rinjsh iu gjenden pranë secilit me nevojat e çastit. Hapësira mbushet me tinguj muzikorë, me flamuj, me rroba shumëngjyrëshe të festës. Mandej në qiell përhapet zëri i Hymnit Kombëtar. Festivalin e kanëshpallur të hapur, rëndom, figura të njohura të luftës çlirimtare: Daut Haradinaj, Nait Hasani, Sahit Jashari, Murat Jashari, Dibran Fylli dhe Faik Fazliu. Mirëseardhje në Sofrën e Çabiqit, iu uron, si rëndom, një përfaqësues i fshatit. Zënë të shfaqen pika të zgjedhura. Së pari jehon “Kënga e Mirëseardhjes” e kënduar nga fëmijët e familjes rapsodike të Sefë Mleqanit. Janë vogëlushët Ismet e Shpëtim Gashi. Shfaqen valle koreografike, me intonime popullore. Shpalosen, përmes këtyre valleve, skena të së madhërishmes, skena të baladave shqiptare, të ekzistencës e të rezistrencës, të luftës për liri e që këmbehen me tinguj e lëvizje që metaforizojnë ringjalljen e ripërtëritjen e jetës. Pjesëmarrësit bashkohen në valle. Së toku drejtohen tek Sofra e Mikpritjes, këmbejnë biseda, përgëzime përmes një pijeje të freskët, shijojnë Bukën e Krypën e Zemrën. Në vitin 2003 aty kënduan edhe vlonjatët: “Sofër shtruara me këngë/ Fisnike me degë e rrënjë”. Çabiqi është fshat i moçëm. Në krisobulën e manastirit të Deçanit të vitit 1330, përmendet edhe emri i fshatit Çabiq, me 182 familje. Përmendet edhe në defterin kadastral turk të Vilajetit Vëllk të vitit 1455, në regjistrin e manastirit të Deviçit në viteve 1771, 1778, 1779, dhe 1780 etj. Në periudhën deri në luftën e fundit, Çabiqi kishte 151 familje me mbi 1100 banorë, kurse lufta dogji mbi 98 për qind të fshatit, vrau 24 burra, gra, pleq e fëmijë. Çabiqi dha dy dëshmorë, Mujë e Ali Krasniqin
